Lekker  Ongedwongen    Gezellig  Onderweg
HOME » VAREND CORSO 2013

Varend Corso - Honselersdijk 2 t/m 5 augustus 2013

 

  • Vrijdag 2 augustus
Aansluitend aan onze vakantie in de Harz in Duitsland zijn we naar Honselersdijk gereden om daar met 8 equipes te gaan genieten van het Varend Corso. Aad en Henny hadden dit evenement georganiseerd en er een interessant programma voor gemaakt. In Honselersdijk stonden we met 8 campers op een door Aad gereserveerde parkeerplaats naast de sporthal, waarvoor hij vergunning had gekregen van de gemeente.

 

 

 

Deze plek was direct gelegen langs de vaart waar het corso voorbij zou komen, we stonden dus eerste klas. Het was fantastisch weer en na aankomst zaten we al snel gezellig bij elkaar onder het genot van een eigen welkomstdrankje.

 

Vandaag staat het Meezingspektakel in Maassluis op het programma. Na het avondeten reisden we per lijnbus daar naar toe, wat onderweg tot grote hilariteit leidde omdat we niet dagelijks met het openbaar vervoer reizen. In Maassluis aangekomen was het een drukte van jewelste en hadden we moeite een zitplaats te bemachtigen, maar wonderwel waren de twee voorste rijen gereserveerd, maar nog niet bezet.

 

 

Tja en als je dan met een verdrietige blik in je ogen verteld dat je helemaal uit Limburg bent gekomen om dit mee te maken dan opeens mogen we de gereserveerde plaatsen innemen, ook al gaf dat wel enig gedrang want er stonden meer mensen te loeren. Maar we zaten toch maar lekker vooraan en zongen uit volle borst de smartlappen mee met de koren die deze voorzingen.

De terugweg met de bus was nog gezelliger dan de heenweg; blijkt opeens een jongen ons aan te spreken omdat hij ons al op de heenreis had ontmoet. Hij was naar een feestje geweest maar moest al vroeg terug omdat er geen bus meer reed. Op de vraag wat hij in zijn tasje had antwoordde hij dat daar zijn onderbroek in zat… Op het feestje was een zwembad en omdat hij geen zwembroek bij zich had was hij in zijn onderbroek gaan zwemmen. ‘Dus loop je nu in je blote kont in je jeans’ stelde ik vast en onder grote lachbuien vroeg hij of ik dat wilde zien, maar zover hoefde hij niet te gaan vonden we. En zo verliep de terugreis als een gezelschap uit de serie … en omdat het al laat was vertrokken we rustig naar onze nestjes.
 
Zaterdag 3 augustus
 

De grote dag van het Varend Corso. Het was schitteren weer en we zaten na het ontbijt al bijtijds in een lange rij langs de waterkant, en ja het werd al snel erg druk daar. De zon scheen volop en dat gaf het geheel een extra feestelijk tintje. De schitterend versierde boten kwamen langs onze neuzen voorbij en we hadden het mooiste gezicht op het corso. Ook TV West kwam langs en maakte van ons diverse opnames, maar daarvan hebben we niks teruggezien in het filmpje op tv. We moesten wel per koppel allemaal op de foto met onze koppen in een schilderijlijst, die staan dus allemaal in het album.

Na het corso ging iedereen zijn eigen weg; een beetje fietsen of wandelen, of zomaar zitten niksen en een consumptie nuttigen, maar het avondeten was besproken in het Italiaans restaurant in Honselersdijk. In kolonne liepen we naar het restaurant en ieder zocht voor zich een menu uit van de kaart en daarna was het lang wachten op de bediening. Hoewel het eten prima smaakte was de serveerster hartstikke sjagerijnig. Daar kon geen lachje vanaf, en dàt in ons gezelschap! 

Zondag 4 augustus

Op de fiets naar het Westland Museum in Honselersdijk; een mu-seum over de Westlandse tuinbouw-geschiedenis, met allerlei oude ge-bruiksvoorwerpen en diverse tuinen. Een schitterend museum en we hebben deelgenomen aan een heuse ouderwetse veiling met een originele veiling klok. Het was de kunst om zo laag mogelijk bij de minimum vraag-prijs te komen door middel van afslag op de klok. Ingezet werden kistjes met verse groenten en de daarbij vastgestelde minimum prijs.

Dat was lachen! 

 
Er werd driftig op de knop geslagen. De deelnemer vóór mij gezeten (waarvan ik de naam niet zal ver-melden) was zo enthousiast dat hij telkens op mijn roepen ‘drukken R…’ de knop te vroeg indrukte en zo een hoge prijs voor zijn drie gekochte kistjes groenten moest betalen.
Daarbij ging ook het door mij fel begeerde doosje aalbessen aan mijn neus voorbij, maar na afloop hebben we hem verlost van zijn teveel ingekochte groente en toen bleken de aalbessen wel heel erg zuur, en niet alleen vanwege de prijs!

 

Henny had het lumineuze idee om aan-sluitend één rondje bingo te doen. Dat ging geweldig met van die kaartjes waarvan je net als in het bejaarden-huis de cijfers moet bedekken met een rondje. En wàt een geweldige prijzen waren er te winnen: een rol closet-papier, netjes ingepakt, een zak drop en nr. 3 ben ik vergeten. Natuurlijk hadden we de smaak te pakken en plakten we er nog een rondje aan want we hadden nog wel wat in de camper waar we vanaf wilden, zoals o.a. een pak koffie dat er al 5 jaar in lag…

Daarna ging ieder zijn eigen weg en na het ‘happy hour’ gingen we gezamenlijk chinezen op ons parkeerterrein. Dat werd ons keurig netjes ‘aan huis’ bezorgd en de kwaliteit was perfect.

  

Zo zijn we ook deze dag weer goed doorgekomen.

 

Maandag 5 augustus  

Voor uitslapen was geen tijd als je mee naar de bloemenveiling in Naaldwijk wilde. Na een slingerachtig ritje op de fiets arriveerden we op het immens grote terrein van de veiling.  We konden er zonder begeleiding de route volgen en het was bere interessant om te zien wat een hectische toestanden de voorbij rollende karretjes veroorzaakten. Het ene deel was volledig geautomatiseerd en het andere deel werd door personeel als zigzaggende treintjes kriskras door de hal gereden. En dàt zonder botsingen of aanrijdingen! Al met al een imposant gezicht en indrukwekkende excursie.

Maandag 5 augustus  

Na afloop en na de koffie namen we afscheid van de gasten die huiswaarts keerden en vertrokken we met de overgebleven 5 equipes naar de waterkering in de Nieuwe Waterweg; de zgn. Maeslantkering in Hoek van Holland. Daar kregen we een uitgebreide uitleg over de bouw en de werking van dit technisch hoogstandje. De gids, een studentje van de universiteit weg- en waterbouw, vroeg telkens of we nog iets te vragen hadden, maar helaas voor hem was het allemaal zo overduidelijk (lees: langdradig) dat niemand het waagde een vraag te stellen. De techneuten onder ons wilden toch wel wat meer info over de constructie, maar wijselijk vroegen we pas om details op de terugweg naar de tentoonstelling.

 

Resumé: Het was een in alle opzichten geslaagd weekend. Aad en Henny hadden het perfect voor elkaar allemaal. Daarvoor namens de deelnemers nogmaals onze hartelijke dank voor jullie inspanning.
Kees 
* * * * *